Szkoła podstawowa
Ma swoją osobowość, którą należy rozwijać. Jednym z głównych celów zajęć jest kształtowanie waszej osobowości, pomaganie w otwieraniu się na potrzeby drugiego człowieka. Dzięki tym zajęciom powinniście osiągnąć emocjonalną dojrzałość oraz przyjąć taką postawę, która umożliwi życie w rodzinie pełnej pokoju i radości. Świat wartości, który wam pokażę, powinien „pociągać” Was, da Wam motywację do urzeczywistnienia w swoim życiu dobra, piękna i prawdy, oraz właściwie rozumieć odpowiedzialność.Pod względem wychowawczym grupa może sprawiać pewne trudności, bowiem pięciu uczniów wywodzi się z rodzin niepełnych. Równocześnie zaobserwowałam troje dzieci znerwicowanych i dwoje troje niezaradnych życiowo (maja kłopoty z samoobsługą, gubią przybory itp.). W początkowym okresie nauki grupa dzieci znerwicowanych i niezaradnych sprawiała najwięcej kłopotów. Odmawiały one głośnej, indywidualnej odpowiedzi na pytania (spłoszone grupą), musiały wychodzić podczas lekcji, by uniknąć moczenia, łatwo traciły poczucie bezpieczeństwa, niektóre nawet płakały.
Z tygodnia na tydzień zabawek ubywało, a moi zagubieni malcy odnajdowali swoje miejsce w klasie. Coraz rzadziej można było dostrzec łezki i coraz rzadziej trzeba było pomagać w zapinaniu tornistra czy szukaniu przyborów. Pracy z tą grupą dzieci towarzyszyła współpraca z rodzicami ( najczęściej indywidualne szkoła podstawowa w czasie których uzgadniałam wspólną linię postępowania). Z pięcioma uczniami, którzy mieli trudności w analizie i syntezie wzrokowej i słuchowej oraz wykazywali niski poziom prac graficznych systematycznie pracowałam na zajęciach wyrównawczych. Egoistka pracowita jasno krzyczy blaszane wierszyki.